Zwevende gloeilampen pofmaïs en struisvogels
Als ik zo eens in mijn agenda terugblader (wat ik wel eens doe, al was het alleen om mezelf gerust te stellen dat die dingen allemaal al geweest zijn) dan verbaasd het me dat ik nog overeind sta. Sinds ik terug ben uit Ierland voel ik me net een herfstblad die achterna word gezeten door een gigantische blaasmachine. Ik beland van het ene avontuur in het andere.
Natuurlijk was Ierland zelf ook niet niks, hoe je in een week zoveel beleven kan is mij een raadsel. Ierland is een schitterend land; ik kan moeilijk zeggen wat ik het leukst vond... Mijn Starbucksontgroening, de hitsige struisvogels in de Zoo van Dublin of de kraaien op de Keltische kruizen. Er waren ook een hoop dingen waarvan ik denk: 'Dat was ééns maar nooit weer!' En denk ik met name aan het winkelen met vrouwen in de Topshop, aan het uitglijden op de Giants Causeway (ik heb mijn sokken nog gedroogd onder de föhns in de herentoiletten bij het souvenirwinkeltje), of wellicht het trappen in een flinke hondendrol.
Uiteraard ben ik niet alleen voor het bier en de struisvogels naar Dublin gegaan. Er zat natuurlijk ook een serieus aspect aan. Het is behoorlijk indrukwekkend om langs de scheidingswallen te lopen die de katholieke en de protestantse buurten scheiden. Ook de muurschilderingen vertellen veel over hoe de situatie was. We hebben gelukkig een hoop kunnen zien van de wederopbouw door enkele kleine projecten.
Eenmaal terug in Nederland lijkt er niets te zijn veranderd. Leraren lopen hectisch rond met proefwerkvelletjes en je struikelt over het aantal verjaardagen dat er weer aankomt. Ook stonden er nog een goochelkampioenschap en een rommelmarkt (megadag) voor Brazilië in de planning, die ongelukkig genoeg precies op in hetzelfde weekend vielen.
Ik denk (ik denk het niet; ik weet het zeker) dat Michiel zich een beetje heeft vergist in de hoeveelheid popcorn die we op de megadag kwijt zouden moeten raken. We zaten aan het eind van de dag nog met minstens 10 zakken pofmaïs. Verder was het heel erg leuk. De loterij was een succes en ik heb genoten van de het optreden van de capoeiragroep en van de band. Ik heb goede reacties gehad op míjn optreden en er viel iemand letterlijk uit zijn stoel van verbazing (móói zo).
De dag daarop werd het bijna stressen. Er was een jeugdkampioenschap en ik had me ingeschreven voor twee acts. Het zat helemaal in Hoogeveen, dus ik moest nog vroeg op ook. Mijn eerste act ging vrij goed en mijn tweede act ging redelijk. De gloeilamp die eigenlijk perfect had moeten zweven, vloog alleen een beetje heen en weer in één richting en een hoop mensen zeiden dat ze het hadden gezien. Erg sneu. Goed ik heb dus niets gewonnen. Maar niet getreurd, ik ga gewoon door met mijn acts.