Twentysomething
In deze web-log vertelt Janse over hoe hij op zoek is naar een leuke en verstandige manier van leven.
Heroverwegingen
Nu ik twintig ben merk ik dat ik een groot deel van mijn tijd spendeer aan het ontwikkelen en toepassen van belangrijke waarden die ik van mijn ouders heb geleerd. Zij zijn de afgelopen twintig jaar natuurlijk mijn grote voorbeelden geweest en aangezien ik opgevoed ben door een lerares en een dominee is er dus genoeg om over na te denken. Ik probeer kritisch na te denken over wat ze mij leerden en ik moet eerlijk zeggen dat ik ook een hoop van hun gewoontes niet begrijp en soms zelfs compleet onzinnig vindt. Gelukkig laten mijn ouders mij daar geheel vrij in en ik kan oprecht zeggen dat mij nooit iets is opgedrongen.
Nu ik de vrijheid heb om zelfstandig mijn leven in te richten gaat er een hoop op de schop. Ik ben nu bijvoorbeeld al meer dan een jaar vegetariër. Ik geloof niet in God, zoals mijn ouders, maar ik acht de leer van de Boeddha zeer waardevol. Ik probeer niet dogmatisch te leven maar op grond van wat rationeel gesproken te verkiezen is. Eventjes heb ik bijvoorbeeld overwogen om nooit meer iets alcoholisch aan te raken (na een stevige kater natuurlijk). Waanzin. Als je verantwoordelijk met alcohol om kunt gaan is er geen enkel probleem.
Het is mijn ouders nooit gelukt om mij aan het sporten te krijgen want ik wilde niet. Nu wil ik wel. Per week zit ik twee tot drie uur in de sportschool. Mijn conditie gaat omhoog. Ik ben er trots op dat ik nu met gemak een coopertest zou kunnen lopen zonder flauw te vallen aan een zuurstof tekort.
Natuurlijk denken mijn vrienden heel erg anders over de dingen na dan ik. Bij Marcus hoef ik niet aan te komen met een heerlijke vegaburger, dat vind hij maar troep. Peer zou ik nooit kunnen verleiden om Femke Halsema of Agnes Kant te stemmen, hij zou mij hard uitlachen. Krul, iemand met sterke ethische waarden als het gaat om vrouwen, kan ik beter niet benaderen met mijn complexe theorieën, want die wil hij simpelweg niet horen.
Mijn nieuwe set normen en waarden worden naar mijn idee vooral gestuurd door mijn opleiding, mijn vrienden en mijn vereniging, kortom mijn complete sociale netwerk. Onbewust kies ik steeds meer de mensen eruit die op mij lijken. Darwin bijvoorbeeld ('Darwin' is natuurlijk weer een gefingeerde naam voor een van mijn vrienden) is net zo sceptisch en zeer geïnteresseerd in de structuren en continuïteit van het leven. Grappig is het om te zien hoe ik steeds meer harmonie lijk te vinden in mijn bestaan. Steil lijkt qua ideeën van al mijn vrienden nog het meest op mij en is qua aanpak mijn grote voorbeeld. Hij is zeer openminded maar ook erg kritisch en skeptisch. Toen ik hem laatst benaderde met een mogelijke theorie over reïncarnatie was het eerste wat hij zei: ' Mwa dat zou kunnen, maar het kan ook best dat het allemaal onzin is.' Hij geeft toe dat hij ook maar wat probeert.
Geen axolotls
In mijn denken vinden grote veranderingen plaats. Ik betrap mijzelf er steeds vaker op dat ik bevooroordeeld ben ten opzichte van iets waarvoor dat niet hoeft. Als ik geconfronteerd wordt met een probleem probeer ik mijn ergernis en woede zo snel mogelijk te temperen om meteen door te gaan naar de oplossing van het probleem. Steeds vaker laat ik dingen die ik niet kan veranderen gewoon voor wat ze zijn en steeds vaker laat ik flink wat hardnekkige verlangens los (maar niet allemaal…).
Laatst had ik mijzelf bijvoorbeeld het wilde plan aangemeten om gitaar te leren spelen en om axolotl's als huisdieren te gaan houden. Maar uiteindelijk was gitaar niets voor mij. Ik denk dat ik er een eind mee zou komen, maar het is niet origineel. De helft van alle jongeren heeft tegenwoordig een gitaar op zijn of haar kamer liggen. Ik speel al keyboard. Laat ik daar maar eens beter in worden. Bovendien hebben axolotls een hekel aan gitaarmuziek. In de toekomst zal ik vaak voor lange tijd weg zijn en wie gaat dan voor die diertjes zorgen? Niet iedereen vindt ze bovendien mooi en als ik later de ware tegenkom, dan moet ik niet hoeven kiezen tussen de axolotls en haar.
Ik denk de laatste tijd dus veel na over wat ik doe, waarom ik dat doe en wat ik zou moeten doen. In mijn gedrag merkte ik laatst op dat ik eigenlijk altijd bezig ben met het vermaken van mensen. Het is mijn manier van communiceren. Als ik met mensen praat maak ik, zelfs over halsbrekende onderwerpen gaat, veel grapjes en als ik wat meer moeite wil doen, draag ik gedichtjes voor, zing ik liedjes en doe ik trucs. Ik sloof mij vaak ontzettend uit om ervoor te zorgen dat mensen het met mij in de buurt naar hun zin hebben. Hier zat ik best wel mee in mijn maag, want er is niets op tegen om te willen dat mensen je een toffe peer vinden. Maar wat als je nu niet anders kan dan de hele tijd de clown uit te hangen en om aandacht te vragen? Gelukkig ben ik er nu achter dat ik wel anders kan en dat er weinig dwangmatig is aan mijn manier voor communiceren. Tot op zekere hoogte zijn wij allemaal 'performing artists'.
De tijd gaat hard. Er zijn nog veel dingen die ik wil leren en veel dingen die ik in mijn leven anders zou willen hebben. Ik ben zo dankbaar dat ik de middelen heb die mij de vrijheid geven om te worden wie ik ben: goede vrienden, lieve ouders, materieel comfort, een goede gezondheid, een gezond verstand en een open geest. Dankzij dit soort dingen durf ik steeds vaker dingen die ik eerst niet durfde…
Sauna
Ik was nog nooit in een sauna geweest maar ik wist dat het er heel erg warm was en dat iedereen bloot zou zijn. In de sauna is het de bedoeling dat je ontspannen bent. Acteurs zijn over het algemeen niet de meest ontspannen mensen dus leek het mij een interessante ervaring om mee te gaan.
Nu vormen de meeste saunacomplexen een soort pretpark voor volwassenen met allerlei attracties: Finse sauna, infraroodsauna, lichttherapiesauna, muzieksauna, Turks stoombad, Hamam, verschillende whirlpools en lounge, kruidenbaden, ijsgrot. Je loopt ook op zo’n manier door die hele toestand: ‘Nu gaan we naar de scrubruimte.’ ‘Nee ik wil eerst wat eten.’ ‘Laten we in het kruidenbad gaan.’ ‘Oef, hier zijn wel heel veel mensen, laten we iets anders zoeken.’
Het was ook erg leuk. Toen ik klaar was, was de lucht in mijn longen ververst, net als mijn vochtreserves, ik had geen dode huidcellen meer, had cardiovasculaire oefeningen gedaan en ik had een hogere weerstand opgedaan en was bovenal heel erg relaxt.
Maar het belangrijkste wat ik in de sauna heb opgedaan zijn nieuwe inzichten. Tijdens de dag kwam ik er achter dat mensen in staat zijn hun seksuele driften in de ijskast te stoppen (interessante vorm van beschaving), wat er kan gebeuren als je het haar op je rug niet weghaalt en hoeveel relaties en intriges er langs mij heengaan op Unitas. Maar de belangrijkste les was dit: als iedereen in zijn blootje rondloopt wordt er openhartiger en eerlijker gepraat.
Het mooiste moment van de dag was toen ik naast Skitty in het Turkse stoombad zat. Door de stoom konden we niet veel meer zien dan elkaar zoals we waren en het licht van de lampjes in het plafond. Op zo’n moment is er geen sprake meer van vooroordelen en voorbehoud. Dán kom je er achter wat voor mooie dingen je met iemand deelt, maar ook wat voor eigenschappen en ideeën iemand uniek maken. Het voelde heerlijk vertrouwd om daar zo te zitten. Ik voelde mij helemaal in mijn element, totdat er achter mijn hoofd een koude sproeier aanging.
Toen ik uitgeput thuiskwam van het hele avontuur dacht ik: dit soort dingen moet ik vaker doen. Het is de tijd van het leven om dit soort dingen te doen en te ervaren. Als twintiger heb je denk ik vooral de missie om de wegen te openen naar je dromen en je leven te structureren naar wat goed voelt. Ik heb nú meer vrijheid dan ik ooit zult krijgen. Om mij heen zie ik een hoop leeftijdsgenoten verdwalen in dit proces van keuzes en verantwoordelijkheid. Vaak weten ze niet eens wat ze eigenlijk willen. Dat is heel erg belangrijk om te bepalen: wat wil ik met mijn leven en waarom? Dan moet je afvragen hoe je dat kunt bereiken. Veel uitproberen en daarop reflecteren zijn belangrijke wapens. Wees niet bang om te vallen want ook zulke ervaringen zijn waardevol voor later. Succes twintigers!