Peertje is onze held
Vorige week was nogal saai. Afwisselend weer, maar geen afwisselende schooldagen. Met moeite wist ik me er door heen te slaan, met als lichtpuntjes: yaar en mieps feest, en sneel natuurlijk.
Over Sneel kan ik vrij kort zijn, het was gewoon leuk. Zowel Johan als patrick deden mee, en ze deden erg hun best. Patrick speelde een buitengewoon vies mannetje en slaagde er in ons letterlijk helemaal onder te kwijlen. Het was namelijk een strijd tussen de seksen en helaas wonnen de meisjes, die overigens qua aantal ruim in de meerderheid waren, ze wonnen slechts met een hele kleine meerderheid. Opvallend was, dat de score bij het tamponpoepen 2-0 voor de heren was, evenals bij het boeren.
De dag daarop was het grote feest. Iedereen kwam, dus ook ik met mijn domme zusje Lieveke. Voor Yara en Inez had ik een cake gebakken, die er vanbinnen helemaal niet uitzag als een cake, hij was namelijk onder het motto 'Spacecake' helemaal volgepropt met kleurstoffen. Ik zag een hoop bekenden en leerde een hoop mensen kennen. Mijn zus ging scoren, maar ik ben daar veel te verlegen voor, dus ging ik de gasten entertainen met mijn goocheltrucs. Ik mag mezelf momenteel 'Berucht' noemen om mijn goede trucs. Dat werd verklaard door Quirine.
Laurens (bijgenaamd peertje) en zijn zus, hadden de smaak (van alcohol) helemaal te pakken. Laurens die na zijn derde biertje al nauwelijks meer overeind. Na verloop van tijd voelde hij zich niet helemaal meer lekker. 'Ik constateer dat ik een belangrijke grenz heb overschreden...' mompelde hij tegen mij. Dat klopte trouwens als een bus. Toen zijn vader hem kwam ophalen moest de arme jongen voor zijn neus overgeven. Zijn vader was allerminst blij.
Aan alle dingen komt een eind. Terwijl ik met mijn zus naar huis reed, beklaagde ze zich over het fijt dat ze met zo'n griezel was gegaan. Eigenschulddikkebult.