Over Vogezen en Bio
Dieptepunt van de dag: Ouders wensten me de hel in omdat ik bio liet vallen
Hoogtepunt van de dag: grootouders prezen me vanwege m'n show de hemel in
De euforie van gister uitte zich vanmorgen in een soort kater toen ik wakker werd. Ik stond op en na mijn ontbijt wist ik me geen raad; ik kwam tot de conclusie dat ik me verveelde. Nadat ik een suf computerspelletje speelde, besloot ik toch maar eens aan mijn Nederlands te gaan. Met veel moeite kreeg ik wat op papier.
Ik dacht: dit moet anders, en ik stelde een lijstje op met dingen die moesten worden gedaan: Pa en ma moesten (helaas) te weten komen dat ik al een maand bio had laten vallen, de boeken moesten naar de biep, de ananassap en de werthers orginals (caramelsnoepjes) waren op, en bovendien moesten de grootouders bezocht worden.
Mijn ouders waren niet blij. Ik: Ma, ik heb bio laten vallen. Ma keek of ze een stomp in haar maag had gekregen, en zei: ‘Oh?’ Pa keek alsof hij een baksteen op z'n kop had gekregen. Na een redelijk betoog kwam het er op neer dat ik maar beter snel weg kon wezen.
Ik de tuin in, vijver bekeken; 4 salamanders en twee goudvissen gespot, naar de Vomar gegaan, en daarna naar de grootouders. Die gaven me vijf euro omdat ze zo trots op me waren, vanwege mijn prachtige show (die ze niet gezien hebben, hoe kan dat!?)
's Avonds was de storm geluwd, we aten goed, (maar Lieveke niet zoals gewoonlijk) en gingen daarna naar de Vogezen reünie. Terwijl ik naast mijn pa zat, die probeerde om wat interessants te vertellen, waarna ik het met een suffe grap in de grond boorde, werkten we aan het drieluik, ik gebruikte veel te veel lijm.
Daarna hebben we Marleens video gekeken (die twee uur duurde), als je daar alle leuke stukjes uit zou halen, dan had je nog geen vijf minuten film. Klaas lanceerde de nieuwe werktitel voor Han; de verschrikkelijk kleine sneeuwman. Het gebeurt niet vaak dat Klaas met zo'n mooie woordspeling op tafel komt; applaus!