Circusvoorstelling
De Brazilianen in het dorpje waar we verbleven zijn niet altijd even aardig tegen dieren. Er waren dieren zat. De varkens begonnen ’s ochtends met het vuil opruimen en aan het einde van de dag was de hele boerderij wel min of meer langs geweest. Ik was een beetje bang om met onze Braziliaanse vrienden naar het circus te gaan want wie weet kreeg ik dan wel onsmakelijke portie dierenleed voor m’n kiezen. Paul deed even navraag en verzekerde mij dat er geen sprake was van dierenleed omdat er helemaal geen acts met dieren waren.
Wat er wél te zien was waren een hoop knappe acts, allemaal opgevoerd door een groepje van niet meer dan zes mensen. Écht alles sloegen de clowns. We verstonden niets van ze maar toch was alles duidelijk. Naast een hoop banale grappen namen ze de hele Braziliaanse cultuur op de zeik. Krottenwijken, jonge meisjes die zwanger waren, de priester, Maria en de rest van het geloof, de dorpsgek, alles en iedereen moest er aan geloven en alles en iedereen moest er smakelijk om lachen. Ik zat met open mond te kijken. Hoe konden de Brazilianen zo hard lachen om hun eigen problemen? Later viel het kwartje: natuurlijk moesten ze er hard om lachen. Wij lachen ten slotte ook om onze problemen.
Janse