Sjahrazad!

Succes, Victorie, Sprankeloos

Met een gelukzalig gevoel werd ik vanmorgen wakker. De eindeloze reeks complimenten echoden nog in mijn oren. Ik had mijn eerste benefietshow met vlag en wimpel gegeven, en daar kwam nog bij dat alle visitekaartjes waren meegenomen door de zaal. Ik rekte me uit en ging in bad (het licht in de douche deed het niet vandaar) met mijn wiskunde boek, al badderend nam ik de samenvatting door, waste mijn haren en droogde me weer af. Een lekker begin van de dag. Johan's boeket bloemen stond in een vaas op mijn bureau; werk van mijn moeder. Ze is een schat (en dat zeg ik niet vaak). Guido, Casper, Jasper, Peter, Quinten, Suzanne, Mirte, Rianne en vooral niet te vergeten Laurens, hadden er gisteravond voor gezorgd dat mijn eerste droom als jonge goochelaar uitkwam. Ik denk niet dat er veel zestienjarige artiesten zijn die een benefiet show hebben gegeven.

Bescheidenheid bleek een moeilijk woord, na de show heb ik me moeten inhouden en heb in alle nederigheid alle complimenten aangehoord, en bedankt. Ik was vooral heel blij met de reactie van Nathalie, die bij een boekingsbedrijf werkt, en zei dat ik een wereldse show had geleverd. Ook al is dat ruim overdreven, voor mij betekent het toch wat. Het concept is erg makkelijk;

Begin niet te laat met de organisatie

betrek iedereen die je handig lijkt bij de organisatie

Zorg voor een vlot en gevarieerd programma

zorg voor publiciteit, en trommel iedereen op die zou kunnen komen

Kies een goed doel, mensen zijn eerder bereid je te helpen als ze weten dat het van goede aard is. De verdiensten zijn dan ook gratis.

Als je dit alles in acht neemt, dan krijg je dus ongeveer wat ik gister gaf. Het is een leuk begin van een mogelijke carrière. De volgende benefietshow die ik ga geven is voor mijn vader op zijn vijftigste verjaardag.

Ik heb rond drieën wat frans geleerd, en vier suske en wiskes achter elkaar gelezen, wat uitgerust, en de vijftig kilo aan goochelspullen uitgepakt.

Bezopen fruitautomaten, High Tea zonder weed en socializen op het strand (sept 05)

Wat een titel zullen jullie wel denken, maar zoals jullie waarschijnlijk al gemerkt hebben is het een tijdje geleden dat ik heb geschreven. Schandalig, zeker als je bedenkt dat het toch niemand kan schelen wat ik schrijf. Maar voor de goede orde en een overzicht van mijn unieke bestaan geef ik toch maar weer een ietwat humoristisch verslag van afgelopen periode.

De vakantie was voor mij een grote periode van onrust. Ik ben naar Scandinavië geweest en daar hebben we een beetje rondgetrokken totdat we het droevige bericht kregen dat mijn oma was overleden. Dat betekende dat we zo snel mogelijk terug moesten vanuit Noorwegen. Dat betekende twee helr dagen karren en een nacht op de boot.

Varen is schitterend, Vooral als je op een luxe cruise zit met overal bedienden. Zo luxe was het echter niet, maar er was wel een casino, een à la carte restaurant, en een parfumerie aan boord. Lieveke en ik vermaakte ons met het drinken van Bier en het aanhoren van een bedroevend slechte Deense band. Toen we al ons geld hadden verbrast gooiden we de laatste muntjes in een fruitkast. We waren behoorlijk aangeschoten en kregen dus de slappe lach toen er op eens 50 kronen uit de kast vielen. Toen konden we weer verder met zuipen.

Na de begrafenis van mijn oma ben ik nog een week in Echmond aan Zee geweest met mijn Vlaamse collega. We zijn lekker wezen zwemmen hebben veel ijs gegeten. Na een bezoek aan Alkmaar raakten we spontaan de weg kwijt en reden een uur om. Al met al was het een goede afleiding na het verlies van mijn oma.

Toen ik weer thuis was vierde ik dat met een High Thea, wat engels is voor theekransje en wat dus niets met wiet te maken heeft. Volgens traditie begin je zo'n bijeenkomst met hartige sandwiches. Vervolgens eet je scones met clutted cream en na afloop eet ze koekjes. Bij elke gang wordt thee geserveerd. Anne en ik hadden echter geen zin in de eerste twee gangen, en besloten daarom gewoon een extra lange derde gang te doen. Dit viel volgens mij erg goed in de smaak (zowel letterlijk als figuurlijk).

Als afsluiting van de vakantie organiseerde ik samen met Mark en wat kindertjes uit de buurt een pijltjes gevecht. Voor degene die hier niet bekent mee zijn: het is de bedoeling dat je elkaar met behulp van een blaaspijp en pijltjes elkaar voor de lol beschiet. Op de vraag van Mark's moeder, of we daar niet te oud voor waren, konden we kort antwoorden. Het was juist leuker omdat we ouder waren. Mijn broertje klaagde dat Mark zo hard schoot en verdacht hem er zelfs van dat hij satéprikkers in de pijltjes had verwerkt.

Om onze triomf te vieren besloten we die avond met Laurens wat te gaan drinken op het strand in Zandvoort. Mark had daar eerst geen zin in, maar terwijl we in het zand zaten, en stevig doordronken (vooral ik) kletste die twee over van alles en nogwat. Toen ik ter afsluiting wankelend van de alcohol een ijsje at, wisselden ze telefoonnummers uit en nodigde Laurens Mark uit voor zijn BBQ.